2020 Tarihli Sözleşmede Organizasyon Ücreti: Ankara İstinaf Kararı
Tasarruf finansman sözleşmesi 2021’deki özel yasal düzenlemeden önce kurulmuşsa, organizasyon ücretinin iadesi her davada aynı sonuca mı bağlanır? Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi’nin 20 Mart 2024 tarihli kararı, cevabın sözleşme metnine ve dosyadaki kabul biçimine bağlı olduğunu gösteriyor. Daire, ilk derece mahkemesinin iadeye hükmettiği bir dosyada organizasyon ücretinin geri istenemeyeceğine karar verdi.
Dosyada hangi sözleşme ve ödeme vardı?
İncelenen dosyada 4 Mayıs 2020 tarihli konut edindirme sözleşmesinde finansman konusu taşınmaz bedeli 300.000 TL, organizasyon bedeli 25.400 TL olarak belirlenmişti. Müşteri, sistemden ayrıldıktan sonra organizasyon bedelinin kendisine geri verilmesini istedi. Davasında önce 1.000 TL talep etti; 29 Haziran 2022 tarihli ıslah dilekçesiyle istemini 25.400 TL’ye çıkardı. Şirket ise müşterinin ücret ve çekiliş koşullarını kabul ettiğini savundu.
Ankara 11. Tüketici Mahkemesi, müşterinin uzun süre sistemde kalmasına rağmen kuraya dahil edilmediği ve hizmetten yararlanmadığı değerlendirmesiyle 25.400 TL’nin iadesine hükmetmişti. Bu sonuç, dosyanın istinafa taşınmasıyla değişti. Dolayısıyla yalnızca ilk derece kararını okuyup iadenin kesinleştiğini söylemek, bu dosyanın akıbetini yanlış aktarır.
İstinaf mahkemesi hangi gerekçeyle kararı kaldırdı?
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi, E. 2023/491, K. 2024/696, 20.03.2024 tarihli kararında uyuşmazlığı organizasyon ücretinin iade edilip edilmeyeceği çerçevesinde inceledi. Sözleşmenin 7/1 maddesinde ücretin iade edilmeyeceği yazıyordu. Daire, hükmün tarafların karşılıklı müzakeresi ve bilgisi dâhilinde kabul edildiğini değerlendirerek, sözleşmeden sonra yürürlüğe giren 6361 sayılı Kanun’un 39/A maddesini de dikkate aldı. Bu somut dosyada iade edilmeme kaydının haksız şart sayılamayacağına, davanın reddi gerektiğine hükmetti.
Daire, Ankara 11. Tüketici Mahkemesi’nin 10 Ekim 2022 tarihli kabul kararını kaldırdı ve yeniden yargılama yapılmasına gerek görmeden davayı reddetti. Karar metninde hükmün kesin olduğu belirtiliyor. Bu nedenle kararın akıbeti hakkında ayrıca varsayımsal bir temyiz sonucu kurulamaz.
Karar bütün eski sözleşmeler için ne anlama gelir?
Kararın belirleyici noktası, yalnızca sözleşmenin 2020’de imzalanmış olması değildir. Daire, iade edilmeme hükmünün dosyadaki müzakere ve kabul biçimini esas aldı. Başka bir sözleşmede ücretin gösterilişi, ön bilgilendirme, tarafların görüşmesi, fiilen sunulan hizmet ve ispat durumu farklı olabilir. Bu karar, tüm 2021 öncesi sözleşmelerde organizasyon ücretinin otomatik olarak şirkette kalacağı şeklinde okunmamalıdır.
Bugünkü mevzuatla eski dosyaların dönemini de karıştırmamak gerekir. Güncel düzenlemelerde 14 gün içinde cayma ile tasarruf dönemindeki fesih farklı sonuçlar doğurur. Caymada organizasyon ücreti dâhil tüm ödemelerin iadesi öngörülürken, fesihte ücretin durumu ayrı değerlendirilir. Bu ayrımı ve 2021 öncesi sözleşmelere ilişkin diğer istinaf örneklerini birlikte okumak, tek bir kararın kapsamını doğru belirlemeye yardım eder.
Kaynak: Kullanıcının sağladığı Sinerji Mevzuat ve İçtihat Programı karar metni, Ankara BAM 3. HD, E. 2023/491, K. 2024/696. Bu yazı kararın özgün özeti ve yorumudur; dosyanın bütün belgeleri görülmeden başka sözleşmeler için kesin sonuç çıkarılamaz.




Yorumlar